دلا خو کن به تنهایی که از تن‌ها بلا خیزد

دلا خو کن به تنهایی که از تن‌ها بلا خیزد

دلا خو کن به تنهایی که از تن‌ها بلا خیزد...

.

.

.

آن آخر صف،دلی که سخت مچاله است،قلب هزارتکه ام را توی دستم گرفته‌ام به هوای نگاهی که می‌دانم لطف است سراسر...

تو می‌دانی که چقدر هر روز خودم را روبه روی حرمت دیده ام و امین الله خوانده‌ام...

دستم را بگیر...